(Μία Συνέντευξη με τον Γιώργο Λεμπέση)
Γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Όταν ήταν περίπου 5 ετών επέστρεψε στην Ελλάδα, καθώς οι γονείς του ήθελαν να μεγαλώσει σε ελληνικό περιβάλλον. Με τη μουσική, όπως ο ίδιος εκμυστηρεύεται, ασχολείται από τα πέντε του χρόνια. Η αποχή του, για αρκετά χρόνια από τα φωτά της δημοσιότητας δικαιολογείται από τον ίδιο, ως ένας άγνωστος και ανούσιος πόλεμος, που κήρυξε το «σύστημα» εναντίον του. Ωστόσο, η μουσική, δεν έπαψε ποτέ να είναι κομμάτι της ζωής του, καθώς διατηρεί το δικό του στούντιο ηχογραφήσεων, φροντίζοντας να κάνει τις δικές του παραγωγές και να συνεργάζεται με παράγοντες του εξωτερικού.
Το 2010 ενώθηκε με τα ιερά δεσμά του γάμου με την σύζυγο του Σοφία. Λίγα χρόνια αργότερα, κάνανε μαζί πραγματικότητα το όνειρο της συζύγου του, η οποία είναι εκπαιδευτικός, και άνοιξαν, εν καιρό κρίσης, τον δικό τους παιδικό σταθμό, στην Κηφισιά .(…)
Για εμάς, το όνομα Γιώργος Λεμπέσης, συνδέεται με τον όρο «διαχρονικότητα», καθώς έχει καταφέρει τα κρατά «ζωντανά» όλα του τα τραγούδια, μέχρι σήμερα.
Πότε ξεκίνησε για εσένα η μουσική;
Η μουσική ξεκίνησε για μένα, ουσιαστικά, όταν ήμουν 5 ετών. Ωστόσο, βρίσκονταν πάντοτε στη ζωή μου. Σκέψου, δεν έπαιζα με κανένα άλλο παιχνίδι, εκτός από ένα πικ-απ, που μου είχαν αγοράσει οι γονείς μου. Μετά από αυτό, μου πήραν το πρώτο αρμόνιο και όταν ήρθαμε από την Αμερική στην Ελλάδα, το φέραμε μαζί. Από τότε, θυμάμαι τον εαυτό μου, πάνω από ένα πιάνο και ένα synthesizer, να μαθαίνω μουσική τεχνολογία και πιάνο.
Τι σπουδές ακολούθησες;
Την κλασσική οδό, στο ωδείο , «Σύγχρονη Ωδή» στα Μελίσσια. Είχα την τύχη, να έχω έναν εξαιρετικό δάσκαλο, για εμένα από τους κορυφαίους μουσικούς στην Ελλάδα, τον Θέμη Ρούσο. Ήταν ο μέντορας μου, τον εκτιμώ και τον αγαπώ βαθύτατα, μου έχει δώσει τα πάντα. Ασχολήθηκα λοιπόν, με τη κλασσική μουσική, τη jazz και έκανα χορωδία. Γενικά, φρόντισα να κάνω, όλα όσα πρέπει, να κάνει κάποιος σε ένα ωδείο, για να προχωρήσει.
Οι γονείς σου είχαν κάποια σχέση με τη μουσική; Σε επηρέασαν με κάποιο τρόπο ή ήταν προσωπική σου επιλογή;
Όχι, οι γονείς μου δεν είχαν κάποια σχέση με τον χώρο, όμως είναι και οι δύο καλλίφωνοι.
Ποια ήταν η πρώτη σου δουλειά στο χώρο της μουσικής και πως προέκυψε;
Όταν τελείωσα από φαντάρος, πήγα σε ένα μαγαζί στην Κάριστο, για να διασκεδάσω. Εκείνη την ημέρα, πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα, μου είπαν οι φίλοι μου, να παίξω κάτι στο πιάνο και να τραγουδήσω. Έτσι, λοιπόν έκατσα, τραγούδησα και μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά, ήρθε ο επιχειρηματίας και μου ζήτησε, να συνεργαστούμε. Αυτή λοιπόν, ήταν και η πρώτη μου δουλειά.
Πως συνεχίστηκε η πορεία σου; Πως μπήκες στη δισκογραφία;
Η δισκογραφία μπήκε στη ζωή μου, αφού είχα δουλέψει πάρα πολύ, σε πλήθος μαγαζιών και είχα αρκετή εμπειρία πάνω στη δουλεία. Ο Φοίβος τότε, με τον οποίο ήμασταν φίλοι και γνωριζόμασταν από μικροί -δεδομένου, ότι είχαμε και οι δύο για δάσκαλο τον Θέμη τον Ρούσο- με πίστεψε και μου έδωσε δύο του τραγούδια. Έτσι, αρχικά πήγαμε και υπογράψαμε στη SONY. Κάποιο καιρό αργότερα, ο Φοίβος έφυγε από την SONY, για να πάει στην Minos EMI, και εγώ τον ακολούθησα. Εκεί, έγινε ο πρώτος μου δίσκος, το 1999, η «Εξάρτηση». Πλατινένιος, με πολύ μεγάλες επιτυχίες, όπως το ομώνυμο τραγούδι, οι «Κατάλληλες Προϋποθέσεις» και πολλά ακόμα κομμάτια. Μετά το πέρας του συμβολαίου μου, έχοντας κάνει μόνο την «Εξάρτηση» από δίσκους, ο Φοίβος ξαναφεύγει και πάει στην Heaven. Εκεί, μαζί κάνουμε τον επόμενο μου δίσκο, το «Η αγάπη βλάπτει σοβαρά την υγεία» το 2001. Μέσα σε αυτό τον δίσκο, βρίσκονταν το εξαιρετικό, αλλά και πρώτο αντρικό ντουέτο του Τόλη Βοσκόπουλου μαζί μου, το «Φίλε».
Ποιες ήταν η δυσκολίες που αντιμετώπισες καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας σου και πως τις αντιμετώπισες ;
Κάθε μέρα αντιμετωπίζει κάνεις προκλήσεις σε αυτό τον χώρο. Ο πιο σωστός τρόπος, να αντιμετωπίσεις τα θέματα, που δημιουργούνται, είναι η ευθύτητα ,η αλήθεια και η πολλή δουλειά. Μόνο όταν δουλεύεις πολύ, μπορείς να διατηρηθείς σε ένα επίπεδο, ενώ όταν είσαι αληθινός, ο κόσμος πάντα θα σε στηρίζει.
Υπήρξε κάποιο πρόσωπο που σε στήριξε και σε βοήθησε σε όλη αυτή την πορεία;
Φυσικά! Η οικογένεια μου και οι δικοί μου άνθρωποι, με στήριξαν απόλυτα, σε όλη μου την πορεία και στις καλές και στις κακές στιγμές.
Πως πήρες το τεράστιο ρίσκο, εν καιρό κρίσης, να ανοίξεις τον παιδικό σταθμό με τη σύζυγό σου; Πόσο δύσκολο ή εύκολο ήταν για εσάς;
Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Φυσικά, οτιδήποτε ξεκινάς είναι δύσκολο, θέλει μεγάλη προσπάθεια, κάθε αρχή και δύσκολη, λένε. Ήταν όνειρο ζωής, της συζύγου μου και αποφασίσαμε, να το πραγματοποιήσουμε. Γενικά, έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην επιχειρηματικότητα της, στο πλάνο της και γνωρίζω, ότι είναι πάρα πολύ καλή, σε αυτό που κάνει (Η γυναίκα του Γιώργου Λεμπέση, είναι καθηγήτρια Γερμανικής φιλολογίας). Ήταν μια δύσκολη απόφαση και ήταν δύσκολη περίοδος. Όμως δικαιωθήκαμε, και βλέπουμε καθημερινά τις αίθουσες του σταθμού μας, γεμάτες με μικρά παιδιά. Η ζωή ποτέ δεν είναι εύκολη, χρειάζεται ρίσκο, για να προχωρήσεις παρακάτω, αλλιώς θα είσαι πάντα στάσιμος.
Ποια είναι τα σχέδια σου και τα όνειρα σου, για το μέλλον;
Στις 3 Νοέμβριου, ένα δικό μου όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Πέρα από την ιδιότητα μου, ως τραγουδιστής, είμαι συνθέτης, ενορχηστρωτής και παράγωγος. Όνειρο μου ήταν, λοιπόν, να δημιουργήσω ένα musical υψηλών προδιαγραφών, μουσικά. Μου ήρθαν κάποιες πολύ όμορφες ιδέες, τις βάλαμε κάτω και δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, για το οποίο είμαι περήφανος. Δημιουργήσαμε μία παράσταση, που βασίζεται στα βιβλία «Ψαρόσπουπες», που εχει γράψει ο συνονόματος ξάδελφος μου, Γιώργος Λεμπέσης. To musical, θα λέγεται «Βουτιά στη Βυθούπολη». Στην παράσταση τους ρόλους θα ενσαρκώσουν σπουδαίοι ηθοποιοί, όπως ο Φώτης Σεργουλόπουλος, ο Μέμος Μπεγνής, η Μαριέλλα Σαββίδου και άλλοι, ενώ την σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Φωκάς ο Ευαγγελινός.
Παράλληλα, φτιάχνουμε και ένα CD στο οποίο έχουν λάβει μέρος, πάρα πολλοί συνάδελφοι, από την Minos EMI, όπως ο Σάκης Ρουβάς, ο Πάνος Μουζουράκης, η Ανδριάνα Μπάμπαλη, η Καλομοίρα, η Τάμτα, οι Locomondo και πάρα πολλοί άλλοι.
Επίσης, συνεχίζω να κάνω live σε διαφορά κλαμπ στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αμερική και τη Γερμανία. Φέτος, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος, γιατί έδωσα ένα τραγούδι μου στον Βασίλη Καρρά, το οποίο θα ακουστεί, μέσα στον χειμώνα.
Τι θα συμβούλευες τους νέους επίδοξους καλλιτέχνες;
Θα έλεγα, να ακούνε και να μαθαίνουν πολύ μουσική. Σίγουρα, να γνωρίζουν κάποιο όργανο και να κάνουν μαθήματα φωνητικής. Από εκεί και πέρα ο καθένας, όταν είναι έτοιμος, προχωράει ένα σκαλοπάτι ακόμα. Το σημαντικό είναι, να μην βιάζονται, όλα θέλουν τον χρόνο τους και γίνονται στην ώρα τους. Επίσης, σίγουρα χρειάζεται γερό στομάχι, γιατί οφείλεις, να αντέχεις πολλές δύσκολες και ψυχοφθόρες καταστάσεις. Όμως, με σωστές επιλογές, δουλειά, ταλέντο και διατηρώντας την προσωπικότητα του, μπορεί να εξελιχθεί κανείς, σημαντικά, ως καλλιτέχνης.
Published by