(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης για την ζωή και την καριέρα του γνωστού δικηγόρου, κ. Βασίλη Καπερνάρου)
Ο έμπειρος δικηγόρος, γεννήθηκε στην Εύβοια, έχοντας καταγωγή από τη Μάνη. Η γέννηση του στην Εύβοια, συνέβη συμπωματικά, καθώς ο πατέρας του, Ηλίας, μετατέθηκε εκεί, ως ενωμοτάρχης της ελληνικής χωροφυλακής. Η επιθυμία του, να ακολουθήσει ένα ελεύθερο επάγγελμα τον οδήγησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, για να σπουδάσει Νομική. Οι μεγάλες προσδοκίες του για τη ζωή, δεν θα άφηναν ανεκπλήρωτα τα όνειρά του. Τελειώνοντας τη στρατιωτική του θητεία σπεύδει, να ανοίξει το δικηγορικό του γραφείο και σταδιακά να χτίσει μία λαμπρή καριέρα.
Η αγάπη του για τη μουσική, δεν έλειψε στιγμή από τη ζωή του. Ήδη από το πρώτο έτος στην Νομική αρχίζει, να γράφει στίχους και να χαρίζει σπουδαία κομμάτια στην ελληνική μουσική σκηνή. Συγκεκριμένα, έχει γράψει τραγούδια για τον Βασίλη Καρρά, τον Χρήστο Δάντη, τον Νότη Σφακιανάκη, τον Γιώργο Μαργαρίτη, τον Πασχάλη Τερζή, τον Χρήστο Αντωνιάδη, την Ελένη Βιτάλη, τον Γιάννη Πλούταρχο, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τη Δήμητρα Γαλάνη και άλλους.
Η απογοήτευση του από το ελληνικό πολιτικό σύστημα τον οδηγεί, στο να ανοίξει άλλη μια πόρτα στην επαγγελματική του καριέρα. Καθημερινά δίνει μάχες και οραματίζεται μία Αθήνα καλύτερη, ένα -ίσως- ομορφότερο σπίτι για τους Αθηναίους. Έτσι, δημιούργει, την ανεξάρτητη παράταξη “Αθήνα, το σπίτι μας” και τονίζει , «Αθήνα το σπίτι μας, δεν είναι ένα απλό σύνθημα, είναι ο τρόπος που βλέπουμε την Αθήνα μας, είναι τρόπος ζωής, η ίδια η ζωή μας» «Όλοι μαζί και πρώτος εγώ, αναλαμβάνουμε την ευθύνη να αλλάξουμε την Αθήνα, γιατί η Αθήνα, είναι το σπίτι μας».
Είχατε αποφασίσει ήδη από την μικρή σας ηλικία, για το επάγγελμα που θα ακολουθούσατε ή ήταν κάτι που προέκυψε;
Ναι είχα αποφασίσει από πολύ μικρός, πως θα γινόμουν δικηγόρος και αν δεν περνούσα Νομική είχα σκοπό – καθώς η οικογένεια μου υπήρξε πάρα πολύ φτωχή, πιο φτωχή και από τη βροχή- να φύγω για Αυστραλία, ως μετανάστης, επειδή όμως πέρασα Νομική, έμεινα στην Ελλάδα. Διέκοψα λοιπόν την αναβολή μου και στη συνέχεια, πήγα φαντάρος. Αφού τελείωσα τη θητεία μου, άνοιξα γραφείο. Ήθελα, να κάνω οπωσδήποτε ελεύθερο επάγγελμα και μου άρεσε η δικηγορία, διότι είναι ένα επάγγελμα ελεύθερο, ανεξάρτητο, που πήγαινε του χαρακτήρα μου. Πρόκειται για ένα επάγγελμα, που γεμίζει το κεφάλι σου με γνώσεις χρήσιμες και πιστεύω, ότι οποιαδήποτε δουλειά χρειάζεται τουλάχιστον 1 με 2 χρόνια Νομικής, διότι σε μαθαίνει να πειθαρχείς στους νόμους και κυρίως -ένεκα του τρόπου με τον οποίο μαθαίνεις τους νόμους- μπορείς να μάθεις να διεκδικείς τα δικαιώματα σου.
Γιατί σας απασχόλησε το ποινικό δίκαιο;
Με το ποινικό συνήθως ασχολείσαι, είτε επειδή είσαι πολύ φτωχός, είτε επειδή ο πατέρας σου έχει δικηγορικό γραφείο, που ασχολείται με το ποινικό. Δεν θα μπορούσα, να ασχοληθώ με κάποιου άλλου είδους δικηγορία, που προϋποθέτει, γνωριμίες ή χρήματα. Βέβαια, όλα είναι θέμα βουλήσεως. Το ποινικό με γοητεύει, γιατί από την ώρα, που αρχίζει μέχρι την ώρα που τελειώνει, είναι μία ζωντανή διαδικασία, ενώ στο αστικό-ειδικότερα, έτσι όπως έχει καταλήξει πλέον- είναι όλα γραμμένα, τα παίρνει ο δικαστής σπίτι του και βγάζει αποφάσεις. Υπάρχουν πολλοί, που δεν θα μπορούσαν να κάνουν ποινικό δίκαιο, καθώς είναι ψυχοφθόρο επάγγελμα.
Υπάρχει κάποια υπόθεση, που σας έχει στιγματίσει ή σας έχει συγκινήσει;
Είναι οι τελευταίες υποθέσεις. Έχω αναλάβει κάποιες οικογένειες, από την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, που έγινε τη Δευτέρα στις 23 Ιουλίου του 2018. Αγωνιζόμαστε, για να μην κουκουλώσουν την υπόθεση, θέλουμε και προσπαθούμε, να την φέρνουμε πάντα στην επιφάνεια. Καταθέτουμε μηνύσεις, για να διευρυνθούν οι κατηγορούμενοι και οι κατηγορίες. Είναι μία από τις μεγαλύτερες βιολογικές καταστροφές του 21ου αιώνα, καθώς χάθηκαν 102 ταυτοποιημένα άτομα, γιατί τα θύματα είναι περισσότερα. Θα μετέλθουμε κάθε μέσον, θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα νομικά διαβήματα, θα δημοσιοποιούμε τα πάντα, για να μην κρύψουν την υπόθεση, κάτω από το «χαλί». Στην περίπτωση, που δεν γίνει το επιδιωκόμενο, βάσει νομιμότητάς, τουλάχιστον θα τους εξευτελίσουμε, έχοντας εκθέσει τα πάντα.
Πως συνέβη η εμπλοκή σας στην πολιτική;
Από θυμό! Όταν μας έβαλε ο κος Γεώργιος Παπανδρέου στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), χωρίς να κάνει δημοψήφισμα και χωρίς να εξηγήσει στον ελληνικό λαό τι σημαίνει ΔΝΤ, ασχολήθηκα ενεργά. Πήγα στους Ανεξάρτητους Έλληνες, έχοντας κάνει συμφωνία με τον κ. Καμμένο και έχοντας συμβάλλει την παρασκευή του προγράμματος. Δεν έγινε τίποτα από όσα είχαμε συμφωνήσει. Ήταν μία απόλυτη αποτυχία. Η ΑΝΕΛ αποδείχτηκε ένα καιροσκοπικό, συγκυριακό και ευκαιριακό συνονθύλευμα, που δεν έκανε τίποτα, από αυτά που είχαμε συμφωνήσει. Έτσι, αφού έδειξα στους ψηφοφόρους μου, ότι ήμουν εκείνος, ο οποίος προσπάθησε να κάνει όλα όσα είχε υποσχεθεί, έφυγα ανεπιστρεπτί, διότι δεν με ενδιέφερε αυτού του είδους η πολιτική.
Τι σας εξέπληξε και τι σας απογοήτευσε στην πολιτική;
Δεν απογοητεύτηκα ποτέ, διότι δεν είχα γοητευτεί προηγουμένως από την πολιτική. Η πολιτική, που ασκείται σε αυτό το κράτος, πάντοτε ήταν, ότι χειρότερο υπήρχε. Ήλπιζα μήπως και τυχόν καταφέρουμε, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγονται και εκλέγονται τα πρόσωπα, που αποτελούν την νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία. Διαπίστωσα δυστυχώς, ότι αυτό το πράγμα δεν γίνεται παρά τις προσπάθειες, που έκανα με κάποιους ανθρώπους. Επειδή λοιπόν, η επιλογή των προσώπων ήταν από τις χειρότερες που υπάρχουν, μπήκα από θυμό μπας και καταφέρουμε, να αλλάξουμε κάποια πράγματα.
Υπάρχει ελπίδα κατά τη γνώμη σας;
Όταν δεν υπάρξουν ανατροπές και η νέα γενιά, που είναι το μέλλον, δεν θυμώσει και μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας, δεν έρθει σε ρήξη με το σύστημα, θα έχει τελειώσει το παιχνίδι για την Ελλάδα. Όταν εσείς η νέα γενιά, που είστε ό,τι πιο δημιουργικό από πλευράς μόρφωσης, γλωσσομάθειας και εκλεπτυσμένης συμπεριφοράς, πηγαίνετε στο εξωτερικό, σας εκμεταλλεύονται τα άλλα κράτη. Παραμένοντας έξω, σε κάποιον εργασιακό τομέα, πιθανώς, να τεκνοποιήσετε και να μονιμοποιήσετε την παραμονή σας εκεί. Έτσι, αυτό το κράτος θα είναι χαμένο, χωρίς επιγόνους. Όταν έρχεται στην Ελλάδα, «κάθε καρδιάς καρύδι», για να αναπληρωθεί η απώλεια των νέων, αυτό το Έθνος, θα είναι πλέον συρρικνωμένο, εξαφανισμένο.
Θεωρείται πως υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, που θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την Αθήνα;
Υπάρχουν πολλές χώρες, που έχουν περάσει μπροστά από εμάς, γιατί πήραν την ιστορία και τη δημοκρατία της Ελλάδος και τα έκαναν πράξη. Ξεπέρασαν την Ελλάδα κατά πολύ, ενώ εμείς μείναμε στάσιμοι, γιατί -ιδιαίτερα στην μεταπολίτευση- δεν σεβαστήκαμε, την ιστορία, τη δημοκρατία των προγόνων μας και τις δυνατότητες μας, με συνέπεια να εξελιχθούμε σε ανθρώπους, που πήραν το δρόμο της ιδιοτέλειαςκαι των συμφερόντων τους. Φτάσαμε στο σημείο, να ενδιαφέρεται ο καθένας για το άτομο του και κανένας για το σύνολο. Στο εξωτερικό τα πράγματα δεν είναι έτσι, υπάρχουν χώρες και άνθρωποι, που είναι πολύ καλύτεροι από εμάς, γιατί σέβονται τον άνθρωπο και οι κυβερνήσεις φροντίζουν, να βελτιώνουν την ζωή των πολίτων τους. Στην Ελλάδα δεν συμβαίνει αυτό, με αποτέλεσμα τη σημερινή μας κατάσταση. Τα ελληνοπούλα, φεύγουν για το εξωτερικό, μαζί με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και την ελληνική κουλτούρα. Είμαστε σε μία κατάσταση, που έχουμε χάσει το μέτρο και τον έλεγχο. Πιστεύω, ότι καμία άλλη χωρά στην Ευρώπη δεν βρίσκεται σε αυτό το σημείο. Συνεπώς, μακάρι να μοιάζαμε σε πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης , καθώς με αυτό τον τρόπο θα βελτιώνονταν οι συνθήκες διαβίωσής μας. Ξέχωρα από όλα αυτά, είμαι Έλληνας και το δηλώνω περίτρανα, σέβομαι την ιστορία μου και το ποιος είμαι. Θα πολεμήσω με ό,τι έχω, για να παραμείνω στην πατρίδα μου.
Η νέα κυβέρνηση σας δίνει ελπίδες;
Ναι είναι διαφορετική, δεν είναι σαν τους άλλους, οι άλλοι ήταν καταστροφή. Φυσικά, αυτά που συμβαίνουν τώρα είναι ευκαιριακές ενδείξεις, προσπαθούν με επιφανειακά πράγματα -τα ακροθιγώς, που λέμε- να δείξουν, ότι είναι διαφορετικοί. Η ουσία όμως ποια είναι; Ρίξεις θα γίνουν; Δουλείες θα ανοίξουν; Θα κρατήσουν τις υποσχέσεις τους; Θα κρατήσουν τους Έλληνες στην Ελλάδα; Με αυτά τα φορολογικά μέτρα που παίρνουν, που ένα ελεύθερος επαγγελματίας, από τα 100 πρέπει να δώσει τα 80 στο κράτος, δεν θα μπορέσουν να γίνουν και επενδύσεις στο εγχώριο.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας σας , ποια/ποιες ήταν οι, δυσκολίες, που αντιμετωπίσατε και πως τις αντιμετωπίσατε ;
Αντιμετώπισα τις δυσκολίες, που αντιμετωπίζει ένας νέος άνθρωπος, που ξεκινά από μια πολύ φτωχή οικογένεια και πρέπει να καταβάλει πολλαπλές προσπάθειες, για να φτάσει στο επίπεδο, που επιθυμεί. Φυσικά, σε αυτή την πορεία μπορεί, να προκύψουν πολύ περισσότερες δυσκολίες από αυτές που αντιμετώπισα εγώ. Ξεκίνησα με μια οικογένεια, που δεν μου στέρησε τίποτα, προκειμένου να σπουδάσω και να εξασφαλίσω τα εχέγγυα, για μια ήρεμη και απερίσπαστη πορεία. Μου δόθηκαν όλα τα εφόδια, για να προχωρήσω στις σπουδές μου και στα μεταπτυχιακά μου. Πολλά παιδιά, ίσως να μην είχαν την πολυτέλεια -αν θέλετε- τη δική μου. Αδιαμφισβήτητα, υπήρξαν και υπάρχουν δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και η δυνατότητα να τις ξεπερνάμε. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη ζωή μου και πιστεύω, ότι τα κατάφερα στηριζόμενος πάντοτέ στη βοήθεια του Θεού.
Ποιο είναι το όνειρο σας και η επιθυμία σας για την Ελλάδα, γιατί δημιουργήσατε την ανεξάρτητη παράταξη “Αθήνα, το σπίτι μας” ;
Γιατί πιστεύουμε, ότι η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει, να είναι ανεξάρτητη. Είναι στα λόγια αυτοδιοικούμενη, γιατί στην πραγματικότητα ετεροδοιηκείται. Πάντοτε καπελώνεται από τα κόμματα, είτε είναι το ΠΑΣΟΚ, είτε η Νέα Δημοκρατία. Βοηθώντας τον υποψήφιο δήμαρχο, να γίνει δήμαρχος, του υπενθυμίζουν ότι χωρίς τα κόμματα δεν θα ήταν δήμαρχος, καταργώντας έτσι κάθε ανατροπή. Αυτό το σύστημα, ήθελε διαρκώς τον δήμο Αθηναίων ευτελισμένο, υποβαθμισμένο και άλαλο, για να μπορούν να επιβάλλονται στην πρωτεύουσα, χωρίς να υπάρχουν ρήξεις και αντιρρήσεις από τον δήμαρχο. Ο δήμος Αθηναίων, δεδομένου, ότι αποτελείται από εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους, είναι πάντοτε στόχος για κάθε κόμμα, προκειμένου να είναι στην κυβέρνηση. Έτσι, υπάρχει ένα αέναο αλισβερίσι. Καπελωμένος ο δήμαρχος, δεν μπορεί να δράσει ως ανεξάρτητος, να προβεί σε διαβήματα, να ανεξαρτητοποιήσει και να απελευθερώσει τον δήμο, από τη μέγγενη του συστήματος.
Εμείς, είμαστε μια ανεξάρτητη παράταξη, η οποία σέβεται την αυτοδιοίκηση, την ανεξαρτησία, την ελευθέρια της σκέψης και της πράξης (μέσα στα πλαίσια του κρατικού δικαίου) του Έλληνα πολίτη.
Για εσάς το γεγονός, ότι φέτος, στις δημοτικές εκλογές, η Ελλαδα βάφτηκε στα χρώματα της Νέας Δημοκρατίας, είναι αρνητικό;
Είναι λυπηρό! Δεν είναι όμως αποθαρρυντικό για εμάς, διότι πήραμε ένα σεβαστό ποσοστό, παρά το γεγονός, ότι υπήρξε μια τέτοια ατμόσφαιρα, που οι ευρωεκλογές συνέπεσαν με τις δημοτικές εκλογές. Ο κόσμος συνέδεσε αυτές τις δυο εκλογές. Οι Έλληνες, βγαίνοντας από την αίθουσα των ευροεκλογών και μπαίνοντας στην αίθουσα των δημοτικών, μέσα από την οργή του ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας ανάγκη να φύγει αυτή η καταστροφή, ψήφιζαν με το ίδιο πνεύμα, ευνοώντας το αντίπαλο στρατόπεδο και στις δύο κάλπες, που ήταν η Νέα Δημοκρατία. Έτσι, υπό αυτή την αντίληψη των Ελλήνων, οι ανεξάρτητες, ελεύθερες και αδέσμευτες παρατάξεις, έχασαν ψηφοφόρους.
Η μουσική, πως μπήκε στη ζωή σας ;
Για εμένα δεν νοείται ζωή, χωρίς μουσική. Φανταστείτε τον κόσμο χωρίς μουσική. Η μουσική είναι στο αίμα όλων των ανθρώπων, είναι ένα στοιχείο απαραιτήτως αναγκαίο και ωφέλιμο. Λίγο – πολύ ασχολούμαι και εγώ, όπως όλος ο κόσμος.
Ασχολείστε σε επαγγελματικό επίπεδο;
Απεναντίας, ερασιτεχνικό. Στη ζωή μου, υπήρξα ερασιτέχνης σε όλους τους τομείς. Ακόμα και στο επάγγελμα μου, αυτό της δικηγορίας, είμαι ερασιτέχνης. Λειτουργώ πάρα πολύ με το ερασιτεχνικό ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα, με το ενδιαφέρον της νίκης και όχι της ωφελιμιστικής πρακτικής. Με ενδιαφέρει, να είναι ικανοποιημένοι αυτοί, που με εμπιστεύονται. Φυσικά, αναφέρομαι στο ενδιαφέρον του ερασιτέχνη, με την ιδέα, ότι πρέπει να πετύχω το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα. Ο επαγγελματίας νομίζω δεν βλέπει τα πράγματα, από αυτή την οπτική.
Στην μουσική όσες φορές έγραψα στίχους, το έκανα καθαρά από μια ανάγκη, να προσφέρω στον εαυτό μου ένα δώρο ζωής . Τις προσωπικές μου στιγμές, τις αφιερώνω στην στιχουργική, γεμίζοντας , με αυτό τον τρόπο, την ψυχή μου.
Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που επιθυμούν να ασχοληθούν με το δίκαιο ή την πολιτική ;
Μπορεί ο καθένας, να γίνει νομικός. Αν αποφασίσει να διαβάσει, να θέσει υψηλούς στόχους, να αφιερώσει χρόνο, δουλεία και κομμάτι της ζωής του σε αυτό, θα έρθει η επιτυχία. Επομένως, η επιτυχία του στο επάγγελμα, όπως και σε κάθε επάγγελμα, είναι ζήτημα δικής του επιλογής.
Όσον αφορά την πολιτική δεν έχω να πω τίποτε , παρά μόνον, ότι αν μπουν αποδεχόμενοι το υπάρχον σύστημα, είναι εξαρχής αποτυχημένοι.
